2009 — bugün
22 metrekare,
tek şiş,
dört tabure.
Moda Caddesi'nde küçük bir dükkân kiraladık. İçinde bir şiş, bir tezgâh ve dört tabure vardı. Adı Lezzet Ocağı değildi. İlk gün on dört dürüm sattık.
SERKAN DURAN · KURUCU USTA · 8 DAKİKA OKUMA
Bu sayfayı yazması zor oldu. Çünkü kurumsal hikâye sayfaları genelde yalan söyler: her şey bir hayalle başlar, engeller aşılır, marka doğar. Bizimki öyle olmadı. Bir kira sözleşmesiyle başladı ve uzun süre ne olacağı belli değildi.
Neden döner?
Babam kasaptı. Ben etin nasıl kesileceğini, hangi parçanın ne işe yaradığını on beş yaşında öğrendim. Ama kasaplık istemedim; bir şeyi satmak yerine pişirmek istiyordum. Döneri seçmemin nedeni romantik değil: Türkiye'de en çok yenen et yemeğiydi ve en çok kötü yapılanıydı. Boşluk oradaydı.
2009'un mart ayında kirayı ödedik. İlk hafta günde on beş dürüm sattık. İkinci hafta otuz. Üçüncü hafta kuyruk oluştu. Neden olduğunu hâlâ tam bilmiyorum ama tahminim şu: mahallede şişi elle dizen başka kimse yoktu.
İsim nereden geldi?
2016'ya kadar dükkânın adı “Duran Döner”di. Bir öğlen, sürekli gelen müşterilerden biri sipariş verirken şaka yollu “Sen bu mahallenin kahramanısın abi” dedi. Gülüp geçtik. Ama iki hafta sonra ikinci şubenin tabelasını yaptırırken o cümle aklımıza geldi.
Marka ismini pazarlama ajansı değil, sabah 11'de dürüm alan bir müşteri koydu.
Serkan Duran
En zor yıl
2020. Salonu kapattık, sadece paket servis. O döneme kadar paket servisi ciddiye almamıştık — “dönerin paketi olmaz” diye düşünüyorduk. Yanılmışız. Ama doğru yapmak için altı ay uğraştık: kutu denemesi, ayrıştırma, pişirme sırası, rota hesabı.
O altı ayda öğrendiğimiz şey bugün paket servis operasyonumuzun temeli. Çıtır ürün asla ıslak ürünle aynı bölmeye girmez. En uzun pişen ilk başlar. Kuryeye aynı anda en fazla üç sipariş verilir. Basit kurallar ama her biri bir hatanın karşılığı.
Şimdi ne yapıyoruz?
On dört şube var. Yılda en fazla üç yeni şube açıyoruz ve bu bir hedef değil, bir sınır. Çünkü büyüme hızımız usta yetiştirme hızımıza bağlı; bir şubeye iki usta gerekiyor ve bir usta on dört ayda yetişiyor. Matematik bu. Franchise başvurularının çoğunu bu yüzden reddediyoruz.
2024'te ekmeği dışarıdan almayı bıraktık, kendi fırınımızı kurduk. 2025'te menüye Döner Burger'i ekledik — mutfaktan gelen bir öneriydi, önce itiraz ettim, sonra bir tane yedim ve sustum.
Devamı
Hikâye mutfakta devam ediyor.
Şişin nasıl dizildiğini, fıstığın 900 kilometrelik yolunu ve gece yarısı mutfağında ne olduğunu blogda yazıyoruz.